எங்கெல்லாம் நதிகள் ஓடுகின்றனவோ அங்கெல்லாம் பூக்கள் சொரிந்து நந்தவனமாகுகின்றன. நதி மனிதருக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம். நதி கடவுளுக்கு இணையான ஒன்று. நதி தனக்கான கடமையை சரியாக செய்து வாய்க்கால் வரப்பாக, மலைமேல் அருவியாக ஓடி கடலில் கலப்பதுவரை நதி ஒரு நடமாடும் தேவதையாக, கண்களுக்கு விருந்தாக, உடலுக்கு இனிமையாக, தாகத்தை தணிக்கும் தாயாக, பசிக்கு மீன்களை உணவாக தந்து நம்மை வளர்த்தெடுப்பதில் நதிக்கு முக்கிய பங்குண்டு. நதிக்கும் நமக்குமான தொடர்பு எக்காலத்திலும் இருந்துகொண்டே இருப்பவை. நதி வற்றிப்போனால் அது நமக்கு தரப்பட்ட தண்டனை.
நதிக்கு இவ்வளவு சிறப்பு இருக்க, நாம் நதியை எப்படி வைத்திருக்கிறோம். நமது நாட்டில் உள்ள நதிகள் செத்து ரொம்ப நாளாகிவிட்டது. அந்த நதிக்குதான் நாம் காகிதங்களாலும், பிளாஸ்டிக் பொருட்களாலும், தண்ணீர் பாட்டில்களாலும், நமது மனித மலங்களாலும், ரசாயன குழம்புகளாலும் இப்போது சமாதி கட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம். கிட்டத்தட்ட நமது இந்திய நாட்டில் உள்ள எல்ல நதிகளும் கொலை செய்யப்பட்டு சடலங்கலாக்கப்பட்டுவிட்டன. அந்த செத்த நதிகளில்தான் இன்னும் நாம் உறவு வைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம். புனிதமான கங்கை நதி எப்போதோ செத்துப்போய்விட்டது. அதை புனிதம் என்று நம் கழிவுகளை கொட்டிக்கொட்டி நாசமாகிகொண்டே இருக்கிறோம்.
இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் ஐம்பூதங்களால் ஆனவை நீர்,நிலம்,காற்று, ஆகாயம், பூமி இதைதான் கடவுள் என்று நாம் உருவங்களாக்கி வெவ்வேறு ரூபத்தில் நாம் வழிபடுகிறோம். அதை கருத்தில் கொண்டு மண்ணால் ஆனா உருவத்தை கடவுள் என்று நினைத்து நீரில் கரைக்கப்பட்டு வந்த வழிபாடுதான் விநாயகர் சதுர்த்தி இதை புரியாமல் ரசாயன கலவையால் செய்யப்பட்ட விநாயகர் சிலையை சாயம் பூசி அதை ஆற்றிலும், கடலிலும் கரைத்து நதியை நாசம் செய்வதை விநாயகரே ஏற்கமாட்டார்.நதியை மாசாக்கும் சடங்கு அது சடங்கே அல்ல அது நதிகளுக்கு கட்டப்படும் சமாதி. அதனால் கடவுள் ஒருபோதும் திருப்தியடையப்போவதில்லை. நாம் கடவுள் பெயரால் நதியை கொலை செய்கிறோம் என்பதே உண்மை.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக